Marketingterreur door ziekenhuizen?

Aanleiding van dit blogbericht is:

Een opinie stuk in het Parool*, (website) van Xander Koolman en Rianne Schreuder, waarin zij stellen dat de marketinguitgaven van ziekenhuizen drastisch toenemen.

In een tijd waar de broekriem in het ziekenhuis (de mijne) wordt aangesnoerd, toch een zonderlinge ontwikkeling.

Naast de los gebarsten discussie over het prijsplafond in de zorg, lijkt het niet te rijmen dat er veel geld aan marketing door de ziekenhuizen wordt uitgegeven

Een gebrek aan betrouwbare kwaliteitsindicatoren zouden de ziekenhuizen ertoe dwingen hun geld in marketing activiteiten te steken. Ziekenhuizen schijnen elkaar tegenwoordig op leven en dood te moeten beconcurreren. Zo niet dan kunnen allianties en fusies eventueel nog solaas bieden.

Doel is, de patiëntenstromen naar jouw ziekenhuis te leiden.

“Een artikel in Het Parool van 5 augustus 2014 laat zien dat het OLVG inmiddels een zeventien man sterke marketingafdeling heeft. De werkelijke marketingkosten binnen ziekenhuizen bestaan uit veel meer dan marketingmedewerkers. Zo worden artsen gevraagd bijdragen te leveren in de vorm van tweets op Twitter, blogs en video’s op YouTube. Daarnaast experimenteren ziekenhuizen met advertenties”

Het AMC dingt mee naar de NRC charity award.

Het wonderlijk is dat ik altijd zaken aan elkaar ga verbinden, die op het eerste gezicht totaal niets met elkaar te maken hebben. Ik zie daar vaak wel een verbinding.

Zoals met het meeuwenbericht:
In het NRC van 21/08/14-C13-Zap “Meeuwenterreur altijd beter dan onthoofding” schrijft Beerekamp dat het journaal snakt naar een positief bericht.
Waar de normale Hollandse zomer staat voor komkommernieuws wist het ziekenhuis vaak met een primeur te komen en zo wekenlang het gezondheidsnieuws te domineren. Een staaltje voordelige marketing.

Het waren vaak lichtvoetige zaken als oranjegips, deelname aan de gayparade e.d.

In deze oorlogszuchtige tijd is het enige wat de ziekenhuizen in stelling kunnen brengen hun marketingbudget.

Ook daar heb je kwaliteitsverschillen in.

AH to go
Overigens AH profiteerde niet van het WK, de omzet steeg niet noemenswaardig, de hamsters bleken wel een hit.

Ziekenhuismarketing
Spaar nu voor een privéziekenhuis.
Laat het ziekenhuis  een miniatuurziekenhuis ontwikkelen voor de promotie markt .

Bij elke 100 euro aan behandelkosten ontvangt u,
uw eigen dokter, verpleegkundige, diëtist, bed, verbandtrommel ….

Spaar ze allemaal!

Of valt dit ook onder toenemende (marketing) terreur.


 

 

bron:

* ‘Ziekenhuizen houden een wapenwedloop om een positief imago’ Parool 20/08/14 link

meer weten:
http://www.zorgmarketingplatform.nl/

 


 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Pleister idee “Valt wel mee”.

Op dit moment ben ik even in de ban van de pleisters.

Ik heb een ontsierende bloedvlek op mijn gezicht. Ik zie het zelf niet (voel het wel) en wat je niet ziet is er niet. Nou zo werkt het toch niet. Omdat het mij in de spiegel kijkende toch niet zint heb ik er een pleister op geplakt.  Een gewone huidkleurige, misschien iets te fors geknipt, niets sierlijks aan.

Het resultaat is dat tegemoetkomers nu denken, dat ik van de fiets ben gevallen, me gesneden heb,  zwaar letsel heb opgelopen.

De pleister trekt dus de aandacht. Bijwerking?

Maar om iedere keer uit te moeten leggen dat ik niet gevallen ben, het onschuldig is, het mee valt kreeg ik het idee om Hansaplast te vragen pleisters op de markt te brengen met het opschrift “Valt mee” of “Komt goed”.

Simpel idee, zal vast al eens iemand op gekomen zijn. Via Google zie ik alleen een variant in Amerika. Cry about it bandages

 

Ligt hier nog een gat in de Nederlandse markt? Iets voor een fundraising project?

Emma pleister
Op dit moment loopt de pleistercampagne van de Stichting Emma Kinderziekenhuis AMC. Deze Pleistercampagne van Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis AMC doet mee aan de verkiezing van de NRC Charity Award.

Je kunt je stem uitbrengen tot 15 september 2014)
via de website van de NRC Charity Award

 

Ik beveel,
zowel de Emma pleister actie
als de NRC Charity Award verkiezing
van harte bij U aan.

t Bidocblog

 

Bestel hier je Emma Pleister Van de opbrengst van 1 pakje pleisters wordt €2,- gebruikt om van het Emma Kinderziekenhuis AMC hét kinderziekenhuis van de toekomst te maken. Koop ze, en plak ze, om het Emma beter te maken!

 


 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC

De “hand bump shake”: handen schudden mag niet meer?

Al vaker heb ik via dit blog aandacht gevraagd voor handhygiëne. Het wassen van handen blijkt nog steeds een moeilijk werkje. Het is een belangrijk onderwerp om ziekenhuisinfecties te voorkomen. Tegenwoordig staat er meestal wel een flesje alcohol aan het bed. Simpel en doeltreffend.

Je leert het een klein kind al vroeg om zijn/haar handjes te wassen, goed met zeep?!
Waarom doen we, als we op leeftijd zijn en zelfs beter weten dit dan niet.
Dat willen onderzoekers graag weten. Er wordt veel onderzoek gedaan naar handhygiëne.

 Het nieuwste onderzoek* stelt dat “fist bumping” een goed alternatief is voor het schudden van handen (niet gewassen). Even vluchtig stoten en weinig bacteriën worden overgedragen.

 Ik zag het Ali B voor het eerst doen met de Koningin. Het had iets olijks, koninklijks, maar dat ons Nederland nadien massaal is overgegaan op deze manier van veilig groeten, Nee dat niet.

Mogelijk dat Ali B een campagne kan starten:
de “hand bump shake”. 
(met rap)

Met een passende rap heb je zo de jeugd te pakken en waarschijnlijk beklijft het langer dan het moederlijke: Heb je je handen al gewassen?

 Er zouden meer onderzoeksgroepen onderzoek moeten doen naar alternatieven. In vroeger tijd was de buiging nog gewoon, daar komt geen handje aan te passen. Het ouderwetse hoed afnemen zou ook een anti bacteriële mogelijkheid zijn. Gaan we een beetje retro.

 

Tot die tijd maar even bumpen.
Wat is eigenlijk het Nederlandse woord hiervoor.

 Ik groet u allen!

 

 

 


 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Patientveiligheid, ziekenhuishygiene

Citrien bezit helende kracht: Citrienfonds voor duurzame zorg.

De ministers Schippers (VWS) en Bussemaker (OCW) schrijven dat Nederland trots kan zijn op zijn umc’s in de “Positioneringsnota universitair medische centra (umc’s)”, die op 11 juli 2014 is gepresenteerd
“De unieke takencombinatie van gezondheidszorg, onderzoek en onderwijs weten de umc’s op een unieke manier, op een hoogstaand niveau te brengen”.

De broekriem wordt de laatste jaren in de umc’s aardig aangetrokken. Efficiencyslagen, reorganisaties, alliantiebesprekeningen, leanprojecten werden de nieuwe paradepaardjes om de topreferentezorg enigszins haar innovatieve kracht te laten houden. Dan is een compliment uit ministeriële hoek en een zak geld (Citrienfonds) bijzonder welkom.

What’s in a name? Citrien – De steen bevordert zelfvertrouwen, zelfrespect, individualiteit, extraversie en stimuleert zelfverwezenlijking.

De ministers erkennen dat de umc’s het waard zijn om hun publieke functie in te zetten om de problemen van deze tijd nader te onderzoeken. Het vergroten van kwaliteit, doelmatigheid en betaalbaarheid van de zorg zijn de leidende/lijdende thema’s.
De acht umc’s krijgen de komende vijf jaar 25 miljoen euro extra voor projecten op het gebied van registratie aan de bron (Visie op documentatie en gebruik van zorggegevens 2013-2020),  oncologische samenwerking in de regio, patiëntveiligheid en e-health.
Het geld wordt ondergebracht in het Citrienfonds, dat zal worden beheerd door ZonMw.

Hoe komt men aan de naam Citrien?
Citrien; waarom gekozen voor deze fondsnaam. In de nota wordt daar geen verklaring voor gegeven,

Citrien is een steen, geel of oranjebruin van kleur. De steen behoort tot de macrokristallijne kwarts familie.
Citrien is een zonnige en verwarmende steen. De steen bevordert zelfvertrouwen, zelfrespect, individualiteit, extraversie en stimuleert zelfverwezenlijking. Het geeft energie, levensvreugde en moed en helpt zo depressies, angsten en fobieën en zelfdestructief gedrag te overwinnen. Citrien trekt geluk, voorspoed, succes, rijkdom en overvloed aan en stimuleert de drager om dit met anderen te delen. De steen maakt creatief en bevordert zelfexpressie en helpt om conflicten binnen een groep op te lossen. Citrien beschermt de aura en reinigt de chakra’s. Ook fysiek zorgt de steen voor energie. Het stimuleert de spijsvertering en heeft een gunstige invloed op de maag, milt, alvleesklier en darmen. Ook helpt citrien bij infecties van de nieren en blaas, verbetert het de bloedcirculatie en helpt het mensen met chronisch vermoeidheidssyndroom. Meer info ->

Het lijkt een beetje op een alternatieve geneeswijze.
Succes umc’s om hier een prachtig sieraad van te maken!

 

 


 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder UMC, Zonder categorie

Teun Hocks in de AMC Brummelkamp galerie

Van 27 mei tot 9 september 2014

exposeert Teun Hocks in de AMC Brummelkamp galerie

In de grote kunstcollectie van het AMC is Teun Hocks (Leiden 1947) goed vertegenwoordigd.

De AMC Kunststichting kreeg recentelijk de kans om vijf werken van Hocks aan te kopen die het AMC al enige tijd in bruikleen had.

Een goede aanleiding voor een tentoonstelling,want zijn verhalende werken behoren tot de lievelingen van de collectie. Naast zulke werken zijn er voorstudies en foto’s te zien met Hocks’ bekende surrealistische voorstellingen.

Over zijn eigen werk, dat op ingenieuze wijze tot stand komt, zei Hocks ooit: ‘Ik ben een gemankeerde decorontwerper, matig schilder en onhandig fotograaf. Maar alles bij elkaar wordt het wat’. Op al zijn werken poseert de kunstenaar in eigenhandig gemaakte decors. Scènes die hij eerst fotografeert, om de afdrukken dan met olieverf in te kleuren. Zo ontstaat een tragikomedie met een eenzaam personage in pyjama of regenjas, dat zich staande probeert te houden in de absurditeit van het bestaan. Zijn lot is voor iedereen herkenbaar – en wat Hocks laat zien is dat het met een gezonde dosis zelfspot in elk geval draaglijker wordt.

De AMC Brummelkamp galerie bevindt zich in het AMC voor het Dagcentrum en is dagelijks geopend van 08.00 uur tot 20.00 uur

Bron: Kunst in het AMC


 

AMC/Meibergdreef 9/1105AZ AmsterdamZ.O.


 

 

boek illustratie Teun Hocks

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC

Nevenbevindingen; ongevraagde bijwerkingen in het medisch circuit.

Vandaag heeft de Gezondheidsraad een nieuw rapport uitgebracht:

“Nevenbevindingen bij diagnostiek in de patiëntenzorg”.

Het persbericht heeft de ondertitel;
een groeiend medisch probleem!?

De voortschrijdende medische wetenschap, levert gezondheidswinst aan de ene kant, maar kan als “bijwerking” hebben gezondheidsverlies.

Als eenmaal iets zich in je hoofd heeft vastgezet, is het vaak van invloed op je gedrag. Je gaat voor de ene kwaal, naar de dokter maar je krijgt er drie voor terug. Dat is ook wat ik bezwaarlijk vond van de bodycheck, die enige tijd een hype was. (mogelijk nog steeds is).
Mensen op zoek naar zekerheid. Dan kan de schijn wel eens ernstig bedriegen.

Je bent natuurlijk wel blij als de check aangeeft dat je kerngezond bent. Wat te doen als er toch een hartruis wordt geconstateerd of mogelijk erger. Dan ben je ineens een onderdeel van het medisch circuit, waar je liever niet verder in mee had willen draaien. Kun je dan nog je kop in het zand steken en vrolijk verder gaan?

Natuurlijk, de nevenbevindingen kunnen ook voordelig werken.
Je bent er op tijd bij. Het is nog goed behandelbaar. Gezondheidswinst.

De Gezondheidsraad schetst dat door de ontwikkelingen van beeldvormende technieken en de genetica artsen steeds meer mogelijkheden ter beschikking hebben om mensen diagnostisch te onderzoeken., maar dat zij zich wel bewust moeten zijn dat een patiënt het recht heeft op “niet weten”.

De arts dient hier respect voor op te brengen, tenzij het medisch belang voor de patiënt en omgeving van levensbelang is.

Er is behoefte aan een medisch ethisch/juridisch kader. De verschillende beroepsgroepen wordt gevraagd ontbrekende, specifieke afspraken en richtlijnen te maken. Ook in het medisch onderwijs, de opleiding en de bij- en nascholing zal meer aandacht moeten worden gegeven aan deze problematische kant van de diagnostiek.

 

Rapport: Gezondheidsraad
Nevenbevindingen bij diagnostiek in de patiëntenzorg (nr. 2014/13)

 

 


 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Shared decission making: samen beslissen over het behandelplan.

Dat een deel van de patiënten steeds mondiger wordt, daar zijn dienstverlener en patiënt het vast over eens. Het nieuwe fenomeen dat daaruit voortkomt, is Shared decision making (SDM). 
Gezamenlijk besluiten hoe het (vervolg) behandelplan er uit gaat zien.

Het is niet meer de dokter die (alleen) beslist.

Deels moet het tegemoet komen aan de zorgbehoefte van de patiënt. Deels mag het de zorg ook goedkoper /efficiënter maken. Evidence wordt nog gezocht. Vanuit de wetenschappelijke verenigingen worden zogeheten ‘Verstandige Keuzes’ geformuleerd. Dit zijn evidence based aanbevelingen waarmee artsen en patiënten samen beslissingen kunnen nemen over de best passende behandeling voor deze individuele patiënt. 

“De opzet van het nieuwe zorgstelsel was om patiënten nauwer te betrekken bij hun behandeling. De verwachting was dat de zorg hiervan beter en goedkoper zou worden. De zorg zou dan immers beter aansluiten bij de persoonlijke behoefte en voorkeuren. Er zou minder onnodige zorg worden geleverd.  

‘Samen Beslissen’ gaat uit van het principe dat als patiënten goed geïnformeerd worden door artsen, ze samen voor hun situatie de meest verstandige behandeloptie kunnen kiezen. Het kostenaspect van een behandeling is een factor die kan meewegen, als de kwaliteit van zorg maar niet in geding is. Eind 2013 vroeg de NPCF patiënten hun ervaringen met ‘samen beslissen’ te melden. 70% van de 8200 deelnemers geeft aan dat het voor hen belangrijk is dat ze samen met de arts tot een keuze komen, nog eens 28% wilde dat soms.

Afhankelijk van de individuele situatie kunnen artsen en patiënten in de spreekkamer met elkaar de behandelopties doornemen: opereren (vaak duurder en risicovoller) of toch nog even afwachten. Hoe de beslissing uitvalt, zal van geval tot geval verschillen, als de arts en de patiënt maar samen tot een goed afgewogen besluit komen.  

Maar de praktijk is weerbarstig. ‘De werkelijkheid blijft achter bij de verwachtingen’, constateert Braat, hoogleraar voortplantingsgeneeskunde. De onevenwichtige relatie tussen arts en patiënt vormt een hindernis voor Shared decision making. Er is een asymmetrie wat betreft kennis. En patiënten voelen zich vaak kwetsbaar en zijn angstig. Participatie is ook niet altijd mogelijk bij bepaalde acute behandelingen. Verder zitten er in het zorgstelsel financiële prikkels die artsen aanzetten tot behandelen, aldus Braat. ‘Doen levert artsen geld op, praten niet.’ (bron: Zorgvisie 11/09/14) 

Ook het AMC omarmt de Shared decission making gedachte. Prof. Dawn Stacey uit Ottawa zal op 22 mei 2014, tijdens de 16e editie van de Anna Reynvaanlezing dieper op de gedachte SDM ingaan: “de beste patiënt is een goed geïnformeerde patiënt vindt zij. Zij ziet hierbij een belangrijk rol voor de verpleegkundige. Zij kunnen patiënten helpen te begrijpen wat de impact is van de verschillende behandelmogelijkheden. Zij staan aan het bed en kunnen de patiënt beter voorlichten.

“De belangrijkste vaardigheid die verpleegkundigen daarvoor moeten hebben, is een kritisch beoordelingsvermogen en talent om ingewikkelde kennis eenvoudig te vertalen. Stacey: “Kritisch kijken naar onderzoek en je bewust zijn van de verschillende manieren om wetenschappelijke evidence met de patiënt te delen. Wees je daarbij bewust dat een patiënt niet zo op de hoogte is als jij.”

Weer anderen zijn de mening toegedaan dat zonder harde uitkomstcijfers de patiënt niet serieus kan meebeslissen. Zij vinden dat Shared decision making, gedeelde besluitvorming, te gemakkelijk wordt neergezet als een kwestie van beter en anders communiceren. Maar het is veel meer dan dat. Om een goede afweging te kunnen maken tussen dat wat men wil bereiken en welke schade er eventueel optreedt, is het nodig dat behandelrichtlijnen elke bewering uitwerken in “numbers needed to treat en numbers needed to harm”. Verder is het belangrijk dat kwaliteitsindicatoren geen perverse prikkel opleveren. (Bron: Medisch Contact 2014: 67:15 (10 april)

 En onlangs kwam ik een “kennis” tegen. Hoe gaat het?” Nou buiten een aantal kleine ongemakken, die vaak een grotere impact hebben op je welbevinden dan de ziekte zelf, wel redelijk. Maar garantie. Ja, eh nee die krijg je niet. Je mag/moet zelf beslissen. Ze geven een slagingspercentage en dan moet je kiezen wat je wilt. Het leek mij een beperkte ‘sharing”.

De beslissing lag toch echt bij haarzelf en ja wat moet je kiezen. Man en kinderen zeggen doorvechten, doen. Maar ja het ging wel goed, maar als ze nou niet aan die chemo was begonnen, had het dan zoveel slechter met haar gegaan. Chemo is toch ook rommel in je lijf. 

Wie zal het zeggen. Het blijft een kwestie van kans berekenen.

 Overigens merkte ze op dat ze nooit geweten had dat ze zoveel (vage) kennissen had?

 Ik wens u allen beterschap.


 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, Arts, Dokter, Evidence based, Gezondheidsvaardigheden, klantgerichtheid, medisch handelen, Patientgerichtheid, verpleegkundige