Shared decission making: samen beslissen over het behandelplan.

Dat een deel van de patiënten steeds mondiger worden, daar zijn dienstverlener en patiënt het vast over eens. Het nieuwe fenomeen dat daaruit voortkomt, is Shared decision making (SDM). 
Gezamenlijk besluiten hoe het (vervolg) behandelplan er uit gaat zien.

Het is niet meer de dokter die (alleen) beslist.

Deels moet het tegemoet komen aan de zorgbehoefte van de patiënt. Deels mag het de zorg ook goedkoper /efficiënter maken. Evidence wordt nog gezocht. Vanuit de wetenschappelijke verenigingen worden zogeheten ‘Verstandige Keuzes’ geformuleerd. Dit zijn evidence based aanbevelingen waarmee artsen en patiënten samen beslissingen kunnen nemen over de best passende behandeling voor deze individuele patiënt. 

“De opzet van het nieuwe zorgstelsel was om patiënten nauwer te betrekken bij hun behandeling. De verwachting was dat de zorg hiervan beter en goedkoper zou worden. De zorg zou dan immers beter aansluiten bij de persoonlijke behoefte en voorkeuren. Er zou minder onnodige zorg worden geleverd.  

‘Samen Beslissen’ gaat uit van het principe dat als patiënten goed geïnformeerd worden door artsen, ze samen voor hun situatie de meest verstandige behandeloptie kunnen kiezen. Het kostenaspect van een behandeling is een factor die kan meewegen, als de kwaliteit van zorg maar niet in geding is. Eind 2013 vroeg de NPCF patiënten hun ervaringen met ‘samen beslissen’ te melden. 70% van de 8200 deelnemers geeft aan dat het voor hen belangrijk is dat ze samen met de arts tot een keuze komen, nog eens 28% wilde dat soms.

Afhankelijk van de individuele situatie kunnen artsen en patiënten in de spreekkamer met elkaar de behandelopties doornemen: opereren (vaak duurder en risicovoller) of toch nog even afwachten. Hoe de beslissing uitvalt, zal van geval tot geval verschillen, als de arts en de patiënt maar samen tot een goed afgewogen besluit komen.  

Maar de praktijk is weerbarstig. ‘De werkelijkheid blijft achter bij de verwachtingen’, constateert Braat, hoogleraar voortplantingsgeneeskunde. De onevenwichtige relatie tussen arts en patiënt vormt een hindernis voor Shared decision making. Er is een asymmetrie wat betreft kennis. En patiënten voelen zich vaak kwetsbaar en zijn angstig. Participatie is ook niet altijd mogelijk bij bepaalde acute behandelingen. Verder zitten er in het zorgstelsel financiële prikkels die artsen aanzetten tot behandelen, aldus Braat. ‘Doen levert artsen geld op, praten niet.’ (bron: Zorgvisie 11/09/14) 

Ook het AMC omarmt de Shared decission making gedachte. Prof. Dawn Stacey uit Ottawa zal op 22 mei 2014, tijdens de 16e editie van de Anna Reynvaanlezing dieper op de gedachte SDM ingaan: “de beste patiënt is een goed geïnformeerde patiënt vindt zij. Zij ziet hierbij een belangrijk rol voor de verpleegkundige. Zij kunnen patiënten helpen te begrijpen wat de impact is van de verschillende behandelmogelijkheden. Zij staan aan het bed en kunnen de patiënt beter voorlichten.

“De belangrijkste vaardigheid die verpleegkundigen daarvoor moeten hebben, is een kritisch beoordelingsvermogen en talent om ingewikkelde kennis eenvoudig te vertalen. Stacey: “Kritisch kijken naar onderzoek en je bewust zijn van de verschillende manieren om wetenschappelijke evidente met de patiënt te delen. Wees je daarbij bewust dat een patiënt niet zo op de hoogte is als jij.”

Weer anderen zijn de mening toegedaan dat zonder harde uitkomstcijfers de patiënt niet serieus kan meebeslissen. Zij vinden dat Shared decision making, gedeelde besluitvorming, te gemakkelijk wordt neergezet als een kwestie van beter en anders communiceren. Maar het is veel meer dan dat. Om een goede afweging te kunnen maken tussen dat wat men wil bereiken en welke schade er eventueel optreedt, is het nodig dat behandelrichtlijnen elke bewering uitwerken in “numbers needed to treat en numbers needed to harm”. Verder is het belangrijk dat kwaliteitsindicatoren geen perverse prikkel opleveren. (Bron: Medisch Contact 2014: 67:15 (10 april)

 En onlangs kwam ik een “kennis” tegen. Hoe gaat het?” Nou buiten een aantal kleine ongemakken, die vaak een grotere impact hebben op je welbevinden dan de ziekte zelf, wel redelijk. Maar garantie. Ja, eh nee die krijg je niet. Je mag/moet zelf beslissen. Ze geven een slagingspercentage en dan moet je kiezen wat je wilt. Het leek mij een beperkte ‘sharing”.

De beslissing lag toch echt bij haarzelf en ja wat moet je kiezen. Man en kinderen zeggen doorvechten, doen. Maar ja het ging wel goed, maar als ze nou niet aan die chemo was begonnen, had het dan zoveel slechter met haar gegaan. Chemo is toch ook rommel in je lijf. 

Wie zal het zeggen. Het blijft een kwestie van kans berekenen.

 Overigens merkte ze op dat ze nooit geweten had dat ze zoveel (vage) kennissen had?

 Ik wens u allen beterschap.


 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, Arts, Dokter, Evidence based, Gezondheidsvaardigheden, klantgerichtheid, medisch handelen, Patientgerichtheid, verpleegkundige

Meer dan een leermomentje: Sterke verhalen uit het ziekenhuis.

Het Rathenau instituut geeft in het rapport: Sterke verhalen uit het ziekenhuis aan, dat ziekenhuizen meer werk moeten maken van sterke verhalen; ervaringsverhalen.

Hoe zorg je als ziekenhuis dat deze verhalen het borrelpraat stadium voorbij komen? Dat patiënten, cliënten daadwerkelijk hun bevindingen delen?  Hoeveel patiënten nemen echt de moeite als ze thuis zijn, vaak nog niet in prima conditie, om hun ziekenhuistory op papier of op de mail te zetten richting ziekenhuis. Op het moment dat je je weer fit voelt, denk je al gauw laat die reprimande of het compliment maar zitten. Je bent blij dat je weer tot de orde van de dag kunt overgaan.

Weg leermoment voor het ziekenhuis en leermoment voor de cliënt.

Kunnen moderne tools als apps prikkelen tot een ervaringswisselwerking tussen patiënt en ziekenhuis? Als ik op Twitter zoek wat er zoal over het AMC getwitterd wordt gaat het in 85 % van de gevallen om 112 meldingen of om oproepen om mee te kunnen rijden.

En eigenlijk vind ik dat de verhalen wel via een serieuzere uiting gewisseld mogen worden.

De: U maakt ons beter app van het MCH (Medisch Centrum Haaglanden) lijkt mij een prima tool. Er is ook een prima instructie filmpje bij.


Goede ideeën: hoe we cliënten op een sympathieke manier kunnen verleiden of geleiden tot het delen van hun verhaal zijn van harte welkom.

Geef uw reactie:


 

 

Over het Rathenau rapport

Ziekenhuizen moeten actief ervaringsverhalen van patiënten verzamelen, deze kunnen helpen om de kwaliteit van zorg te verbeteren.
25/03/14-Rathenau.De zorg in ziekenhuizen kan aanzienlijk verbeteren als er meer structureel wordt geleerd van de ervaringsverhalen van patiënten. Ziekenhuizen zouden het actief verzamelen van deze verhalen moeten inbedden in de kwaliteitszorg, om er systematisch van te kunnen leren. Dit concludeert het Rathenau Instituut in het rapport ‘Sterke Verhalen uit het Ziekenhuis’. Leren van patiëntenverhalen moet een belangrijk onderdeel van het beleid van ziekenhuizen worden. Dit onderzoek laat zien dat het voor patiënten niet altijd makkelijk is om hun stem te laten horen. Mensen zijn vaak helemaal niet zo mondig in het ziekenhuis. De onverwachte confrontatie met ziekte maakt dat mensen angstig zijn en niet altijd goed weten hoe zij zich op moeten stellen als patiënt en wat ze kunnen vragen of zeggen. Patiënten hebben bovendien een kennisachterstand ten opzichte van artsen. Ziekenhuizen zijn complexe, technologische organisaties die voor patiënten moeilijk te doorgronden zijn. Tegelijkertijd voelen veel patiënten een sterke behoefte om zelf regie te voeren over de zorg die zij krijgen. Bovendien ervaren patiënten dat zij deze regie ook moeten nemen. Zij willen of durven de verantwoordelijkheid voor de zorg niet alleen aan het ziekenhuis over te laten. Het blijkt vaak ook nodig om mondig te zijn in het ziekenhuis, om bijvoorbeeld fouten te voorkomen.  Rapport ->


 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, Gezondheidsvaardigheden, klantgerichtheid, Patientgerichtheid, Patientveiligheid, Ziekenhuizen

Missie zorg, booming, blooming China

China in het nieuws.

 Bezoeken worden afgelegd v.v.
De Chinese president komt dit weekend naar Nederland. Zijn vrouw, beroemd zangeres, mag een tulp dopen op de Keukenhof.

Prof. Ton van der Steen werkzaam bij het ErasmusMC en de TU Delft werd onlangs benoemd door de Chinese Academy of Sciences

Het onderzoeksbureau Motivaction geeft een persbericht uit over de aard van de Chinees: De Chinees blijkt van winkelen te houden, zingen (zang) en computer spelletjes. Zij geloven in voorbestemming (mystiek) en competitie.

Als één van de oudste beschavingen ter wereld, uitvinder van papier, buskruid verwacht je dat ze voldoende wetenschappelijke kennis in huis hebben en niet op Nederland zitten te wachten.

 Wat kan Nederland daar nog voor kennis gaan verspreiden?

De Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) blijkt wel wat in de aanbieding te hebben.

De Chinezen willen meer weten van het unieke Nederlandse zorgstelsel en in het bijzonder de ziekenhuiszorg. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en de NVZ gaan daarom zaterdag 22 maart 2014 opnieuw op missie naar Beijing en Sjanghai, met in hun kielzog een bedrijfsdelegatie.

Logistiek en patiëntveiligheid zijn de speerpunten van de Nederlanders.

De China Hospital Association zal worden bezocht, de belangrijkste en nationale vertegenwoordiger van Chinese ziekenhuizen, waar gesproken zal worden over onder meer de patiëntveiligheid en de veiligheid van Chinese zorgverleners in het ziekenhuis. De laatste tijd verschijnen er geregeld berichten over agressie tegen zorgverleners.

Met de Beijing Municipal Health & Family Planning Commission wordt gesproken over de hervormingen van het Nederlandse zorgstelsel, de implementatie van klinische zorgpaden, geriatrische zorg en opleiding en training van medische staf.

En zo als het een goede (handels) missie betaamt wordt het veld er goed bij betrokken

Vanuit de ziekenhuizen gaan Ron Treffers, voorzitter raad van bestuur van de Rijnland Zorggroep, Chiel Huffmeijer, voorzitter raad van bestuur Reinier Haga Ziekenhuis, Henny van Laarhoven, directeur Orbis groep en Hugo Keuzenkamp, bestuurslid van het Westfriesgasthuis mee. Zij zullen diverse presentaties verzorgen en de bezoeken aan lokale ziekenhuizen en investeerders leiden.

Confuus, Confucius

 

O ja en AH hield zijn Aziatische weken, mogelijk dat de Chinese AH de Hollandse producten promoot.

_________________________________________________

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder gezondheidszorg, Patientveiligheid, Ziekenhuizen

Gebroken tablet, soms een bittere pil-medicatieveiligheid.

Pillen zijn er in vele maten vormen, kleuren, doseringen, verpakkingen etc. 

De apotheek geeft keurig, op de verpakking, de dagelijkse dosering aan en op welke momenten van de dag je ze mag slikken en mogelijk zelfs breken. Alles voor de veiligheid en genezing van de patiënt.
Toch wil het bij het nemen van medicatie nog wel eens misgaan.
Medicatieveiligheid wordt meestal in één adem genoemd met patiëntveiligheid.

Nu las ik in de JAMA (2014;311(5):521. doi:10.1001/jama.2014.208)  onlangs een artikeltje over “Tablet splitting”.

Het komt inderdaad voor dat een tablet is voorzien van een breuklijn.

Volgens de JAMA is het gebruik van deelbare tabletten goedkoper. Is er een besparing te verwachten, dan wordt de patiënt doorgaans voorzien van hele pillen, die zij tot halfjes mag verwerken(zelfwerkzaamheid).

Dat het splijten van een tabletje vaak geen sinecure is wordt in de JAMA bevestigd. Het advies is dan ook, tabletje voor tabletje te breken.

Er bestaan geen richtlijnen voor geneesmiddelen die gehalveerd kunnen worden.

Je bent afhankelijk van de tabletsamenstelling, je gezichtsvermogen je kracht en je stabiliteit.

Dat niet iedereen over de handigheid beschikt op de breuklijn te splitsen kan een onjuiste inname van de dosis tot gevolg hebben.

 Advies:  géén pillen delen!

_______________________________________________

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gezondheidsvaardigheden, Kostprijs, Patientgerichtheid, Patientveiligheid

AMC palet: de anatomische les

Het AMC in Amsterdam heeft daar een duidelijke binding mee.

Jaarlijks wordt er door het AMC te Amsterdam een medische publiekslezing uitgesproken in het Concertgebouw te Amsterdam. 

De lezing werd voor het eerst gehouden in 1994, aanleiding 325 jaar academische geneeskunde in Amsterdam.

 De anatomie les van  Dr. Nicolaes Tulp vond plaats op 16 januari 1632.

Zo’n anatomiestuk kent een centraal motief, een anatomische les, en een hoofdrolspeler, de praelector ofwel de voorlezer. De aanleiding voor het ontstaan van dit schilderij was de anatomische les die Tulp in januari 1632 verrichtte. Een vooraanstaand medicus gaf tweemaal per week theorieles aan de Amsterdamse chirurgijns. Onderdeel van deze bijscholing was het bijwonen van praktijklessen in het anatomisch theater om zo meer inzicht te krijgen in de menselijke anatomie. Ieder jaar kon er een openbare ontleding plaatsvinden, meestal in de winter omdat het lijk anders te veel stonk. De ontleding gebeurde dan onder leiding van de praelector. Deze deed dat niet elk jaar, maar in 1631 verrichtte Tulp, die drie jaar ervoor voorlezer van het Chirurgijnsgilde was geworden, zijn eerste lijksectie. In 1632 deed Tulp het weer. Naar aanleiding van die sectie maakte Rembrandt het bewuste schilderij”  [bron: Rembrandthuis]

Het Amsterdamse Chirurgijnsgilde hield in de 16e en 17e eeuw jaarlijks een openbare les, waarbij het lijk van een geëxecuteerde misdadiger als studieobject werd ontleed.. Het begeleidend commentaar werd voor het publiek gegeven in de volkstaal in plaats van het gebruikelijke Latijn. 

Dit jaar wordt de anatomische les van het AMC voor de 20e keer gehouden. Bestaat de academische geneeskunde 345 jaar te Amsterdam

Frank IJpma, chirurg in Zwolle  en Thomas van Gulik, chirurg AMC zijn beiden gefascineerd door de historie van de geneeskunde.  En dan in het bijzonder de ontledingen. Maar ook zochten zij naar de kunst en de kunde van de chirurgijns die zich voornaam lieten portretteren.

Dankt dr. Tulp zijn bekendheid aan de ontleding of is het de schilder Rembrandt die hem als leermeester ontleed.

Maar er zijn meer  chirurgijns en doctores medicinae beroemd geworden door hun geschilderde Anatomische lessen.
In het Haags gemeentemuseum werden recentelijk de tien anatomische lessen die in de zeventiende eeuw in Nederland werden geschilderd tentoongesteld.

Literatuur:

  •  Visser, J. De snijtafel op schilderdoek. Medisch Contact 2013:39 (26 september) pp. 1952-1955.  link
  • Frank IJpma en Thomas van Gulik hebben hun onderzoek gepubliceerd.
    Amsterdamse anatomische lessen ontleed. Frank IJpma en Thomas van Gulik, Uitgeverij Boom, 2013.  248 blz., ISBN: 9789089531872.

______________________________________________________________________________________________________________________

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, tentoonstelling

De AMC hospitality app, is een gastheer/ vrouw met een menselijk gezicht.

“de hospitality app is geen navigatie app, maar een app die patiënt en student koppelt in “real life” “

 Het AMC start begin januari 2014 met een nieuwe patiëntgerichte service.

Het begeleiden van patiënten naar hun behandeling. Zo nodig worden ze van huis afgehaald door een taxi. Gebracht naar hun consult en als de patiënt/ cliënt het op prijs stelt kan de begeleider, een medisch student, aanwezig zijn bij het consult.

Twee horen meer als één. En welke (oudere) heer of dame wordt er nou niet graag onder de arm genomen door een jonge dokter.Weg stress, weg pijn.
De vraag is of er op deze manier ook onnodige behandelingen voorkomen kunnen worden. Of dat er een extra aantrekkingskracht vanuit gaat?

Het mes snijdt aan twee kanten denkt het AMC.
Patiënt wordt gerust gesteld en gastvrij ontvangen.
Voor de medisch student een eyeopener:  hoe het in de ziekenhuispraktijk nu werkelijk werkt.

De medisch student mag zich uitgedaagd voelen om op deze manier te proeven aan het medisch proces en de stress van de cliënt zien te voorkomen. Hun inlevingsgevoel voor de patiënt wordt geprikkeld. Hun kennis wordt in het consult getoetst en gevoed door de behandelaar, de ware dokter. Het wordt gezien als een must om een goede inlevende en behandelende dokter te worden. Horken worden in de ban gedaan.

De medische carrière krijgt een enorme boost !  

Leuker kunnen ze het toch niet maken daar bij het AMC!

 Wat wordt van de medisch student gevraagd:

  • een inzet van 5 uur per week
  • in het bezit zijn van een smartphone

Meer info via Facebook ->
Meer info via Twitter ->

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, klantgerichtheid, Patientgerichtheid, Ziekenhuizen

Intensieve relatie: verpleegkundige schoonmaker.

The Royal College of Nursing (RCN) en the Association of Healthcare Cleaning Professionals (AHCP) hebben elkaar gevonden. Dat komt tot uiting in een nieuw rapport dat zij gezamenlijk hebben opgesteld: Creating a Safe Environment for Care.

Via dit rapport geven zij aan dat ze samenwerking tussen verpleging en schoonmaak als een middel zien om het aantal ziekenhuisinfecties verder terug te dringen.

Beide beroepsgroepen hebben tot taak de veiligheid en de hygiëne rondom de patiënt zoveel mogelijk te waarborgen.

 De belangrijkste basiselementen waar de samenwerking door bepaald gaat worden:

  • Ontwikkelen van een goede werkrelatie en goede communicatielijnen.
  • Bespreekmaar maken van knelpunten.
  • Cultuurontwikkeling van wederzijds respect en waardering.

_________________________________________________________________

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Patientveiligheid, verpleegkundige, Verpleegkundigen, verzorgende