Anna Reijnvaanlezing 2010. Simon Stewart.

“Pluis, niet-Pluis” herkent de verpleegkundige dat gevoel?

Op donderdag 20 mei 2010 wordt de 12e Anna Reijnvaanlezing, een publiekslezing geroganiseerd door het AMC in samenwerking met het tijdschrift Bijzijn en de Hogeschool van Amsterdam,  gehouden in de Stadsschouwburg te Amsterdam .

De spreker zal zijn Simon Stewart, hoofd Preventieve Cardiologie van het Baker IDI Heart & Diabetes Institute in Melbourne.

De klinische observatie van de verpleegkundige, is ondanks toenemende medische technologie, essentieel voor een goede behandeling. Het is een kerncompetentie van de verpleegkundige beroepsgroep.

Simon Stewart zal dit punt centraal stellen in zijn lezing. Hij put hierbij uit zijn onderzoeken naar de rol van verpleegkundigen bij het vroegtijdig onderkennen van complicaties.

Er zijn valkuilen. Het ontwikkelen van een kokervisie ligt op de loer, evenals het blind varen op uitslagen van ondersteunende apparatuur.

“Don’t treat the monitor, treat the patient” S. Stewart.

Het gaat uiteindelijk om een goede mix tussen klinische blik, het “onderbuikgevoel” en kennis en hulpmiddelen.

Kom luisteren naar de lezing en het optreden van Ellen ten Damme.  Krijg het pluisgevoel!

Programma Anna Reijnvaanlezing 2010

Davidson PM, Stewart S. Heart failure nursing in Australia: past, present and future. Aust Crit Care. 2009 Aug;22(3):108-110. 10. Epub 2009 Jul 21.   ACC2009

__________________________________________________________

Anna Reynvaan (1844-1920) behoort tot de eerste lichting verpleegsters die het Witte Kruisdiploma haalt. Ze wordt hoofdzuster en daarna directrice in het Amsterdamse Buitengasthuis, voorloper van het huidige AMC. 
Daar zet ze zich in voor een verpleegstersopleiding, waarvan ze zelf het praktische gedeelte voor haar rekening neemt.

2 reacties

Opgeslagen onder AMC, patientveiligeheid, Patientveiligheid, Professional, topvrouwen, UMC, verpleegkundige, Verpleegkundigen

2 Reacties op “Anna Reijnvaanlezing 2010. Simon Stewart.

  1. erna

    Ik ben bezig met mijn eindscriptie voor de SEH opleiding, en op zoek naar informatie over het pluis/ niet pluis gevoel in de acute zorg. Heeft u voor mij informatie/ literatuur die ik hiervoor kan gebruiken/ bvd, erna

    • hallo Erna,

      Hierbij wat literatuurverwijzingen m.b.t. pluis/niet pluis.
      Succes met je scriptie. Marian Schumacher, bidocblog

      Onlangs is er door het Nivel aandacht voor gevraagd zie onderstaande rapportage.

      Diagnose niet-pluis
      20/10/11-Nivel. Soms heeft een huisarts het gevoel dat er iets niet in orde is, zonder dat hij precies weet wat. Dit niet-pluisgevoel blijkt een weliswaar niet heel nauwkeurig maar wel waardevol diagnostisch instrument. Bij tweederde van de gevallen leidt dit fingerspitzengefühl tot een diagnose en bij ruim eenderde stelt de huisarts uiteindelijk de diagnose kanker. Er komt een patiënt bij de dokter. Om vast te stellen wat er aan de hand is, zijn niet alleen de ziektegeschiedenis en medisch onderzoek belangrijk, maar ook intuïtie en ervaring. Wat voelt de arts aan zijn water? Pluis of niet pluis? Het niet-pluisgevoel werkt vooral als alarmbel of kompas en zet de arts ertoe aan objectieve redenen voor dit gevoel te zoeken. Dat het niet-pluisgevoel geen uit de lucht gegrepen noviteit is blijkt bijvoorbeeld uit een uitspraak van het Centraal Tuchtcollege voor de gezondheidszorg in 2008, als het oordeelt dat een arts ten onrechte geen gevolg aan zijn niet-pluisgevoel heeft gegeven. In onderzoek naar ‘een vermoeden van kanker’ met gegevens uit de Continue Morbiditeits Registratie Peilstations van het NIVEL, bleek dat bij 133 gevallen van niet-pluisgevoel de prikkel voor de huisarts bijvoorbeeld lag in onverklaard gewichtsverlies, een patiënt die eigenlijk nooit op het spreekuur komt, ongewoon langdurige klachten of het ‘zieke’ uiterlijk van de patiënt. Vaak zag de arts ook een combinatie van deze factoren. De helft van deze patiënten verwezen de huisartsen direct door naar een medisch specialist, daarnaast lieten ze laboratorium, röntgen- en echo-onderzoeken doen. Bij tweederde van de patiënten leidde dit tot een diagnose en bij ruim eenderde stelde de arts de diagnose kanker. Bij ruim een kwart vermoedde de arts de definitieve diagnose al bij zijn niet-pluisgevoel. Rapport CMRP. -> http://www.nivel.nl/pdf/Rapport-CMR-2010.pdf

      http://www.nivel.nl

      Literatuur
      Pluisgevoel of protocol; op zoek naar intuitie. Medisch Contact 59 (2004) 30/31 pp. 1199-1201.
      Auteurs: MEGCHELEN, P.

      Aansprakelijkheid in de gezondheidszorg; het niet-pluis gevoel. Medisch contact 49 (1994) 21 pp. 711-712.
      Auteurs: KISTEMAKER, J.W.G.

      Titel: Kinderorthopedie : pluis of niet pluis: een leidraad voor de eerstelijns gezondheidszorg / Jan Douwes Visser ; [tek.: Douwe Buiter]
      Pluis of niet pluis
      Auteur: Jan Douwes Visser
      Jaar: cop. 2009
      Editie: 10e[geheel herz.] dr

      Gepubliceerd op: 22-04-2010
      Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2010;154:A1363
      Klinische lesAppendicitis acuta bij zeer jonge kinderen Saskia J.M. Kamphuis
      , Edward C.T.H. Tan
      , Karijn Kleizen
      , Daniël C. Aronson
      en Ivo de Blaauw

      Gepubliceerd op: 19-02-2009
      Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2009;153:B67
      Recht
      Juridische beoordeling van fouten bij telefonische triage Raimond W.M. Giard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s