Maandelijks archief: februari 2011

Biebmiep wacht op iPad; relatiebemiddeling gewenst?!

Het groene hart klopt.

Onze divisie wil zich hard gaan maken voor een milieuvriendelijker beleid, maar ja waar begin je dan. Als bibliotheek, onderdeel van deze divisie, geven we al een aardig goed voorbeeld, door te kiezen voor digitale tijdschriftabonnementen. Medewerkers kunnen deze zowel in huis als thuis raadplegen.
Tot zo ver goede berichten. Het duivelse dilemma zit hem natuurlijk in het feit dat als je daadwerkelijk met die literatuur aan de slag wilt,  je toch het artikel of hoofdstuk graag op papier hebt en dus toch weer aan een boom begint te zagen.

Nu kwam ik vandaag het volgende berichtje tegen.

“Juffrouw iPad, notuleert u even”?

De gemeente Nijmegen schijnt alle raadsleden te hebben voorzien van een iPad., zodat de urgentie om raadsstukken te kopieren of uit te printen vervalt.
Je houdt nu je tablet i.p.v. je papieren voor je neus.
Per iPad gebruiker bespaart de gemeente € 106,- per jaar aan papier- en drukkosten. Er zijn 39 raadsleden.

Er schijnt ook een iAnnotatie-app te zijn ontwikkeld. Daarmee lijkt het geheel op een stapel papier en kunnen er notities aan worden toegevoegd.

Het artikel eindigt : “Mocht u door Gemeente Nijmegen op een idee zijn gebracht, dan kunt u natuurlijk ook voor een andere tablet-pc kiezen. Weeg vooraf wel de voor- en nadelen van tablets af om verrassingen te voorkomen.

Misschien stapt/trapt ons divisiebestuur er ook in.
Ben wel geïnteresseerd in zo’n hebbeding!

Deel uw kennis
over de iPad versus papieren vergaderstukken via dit blogbericht,
gebruik daarvoor het reactieveld.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bibliotheek

Skihelm verplicht: het Willempie gevoel voorbij.

In het noorden en het midden van het land begint eind van de week de voorjaarsvakantie.
Hoewel eind 2010 eindigde met een dik pak sneeuw en wij  in Holland er toen wel even helemaal genoeg van hadden, ga ik er vanuit dat een grote groep inmiddels toch wel weer verlangens heeft naar de sneeuw.

De wintersport lonkt, met witte toppen, blauwe luchten, verse sneeuw, veel zon, sportieve prestaties, een een goede apres ski.
De ideale ingrediënten voor een topvakantie.

Helaas de verse sneeuw wordt door deze ideale combinatie,
als sneeuw door de zon verdwijnt:  is het vervelende gevolg vaak papsneeuw en/of gladijs.

Gevaar dreigt, zeker voor de minder ervaren skier.

Om die reden wordt er in toonaangevende medische tijdschriften gepleit voor het dragen van een (ski) helm.

En op de eén of andere manier krijgen we bij dit advies altijd zo’n Willimpie gevoel.

Ski-cool,  allesbehalve.

Bewijzen komen er steeds meer. Er wordt inmiddels regelmatig (medisch) onderzoek gedaan,  naar het effect van de skihelm.
De evidence is dat er 35% minder hersenletsel ontstaat bij vallende volwassen door het dragen van een skihelm, voor kinderen ligt het percentage op 59%.

Tegenargument is dat de helm een schijnveiligheid suggereert, de kamikaze skierrukt op.

Een tijdje geleden werd er door een professor van het AMC een lans gebroken voor het dragen van een fietshelm, zeker bij kinderen.

Veel publiciteit en ook daar bewijs, dat het veel ellende kan voorkomen.

Ik kan nou niet zeggen dat ik inmiddels meer jonge fietsers met helmen voorbij zie sprinten, maar goed de aandacht is erop gevestigd en het zal tijd nodig hebben, voordat het gemeengoed is.

Iedere sport zijn eigen helm, wordt zo wel vol in huis.

Hoe zit het met de langebaanschaatsers, ook daar snelle WK tijden en valpartijen.
Niemand had een helm op, als die toppers nou eens het voorbeeld gaven, dan raken wij mooi dat Willempie gevoel kwijt.

Met een wereldkampioen willen we ons meten, maar niet met een of andere …. .

Fijne vakantie, vergeet uw helm niet!

  • editorial: The protective effects of helmets in skiers and snowboarders.
    BMJ 2011; 342:d857. link                  

                                                      

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC

Open acces voor ontwikkelingslanden – waar staan we nu?

HINARI Access to Research in Health Programme

Het HINARI programma is in 2001 opgezet door de WHO samen met belangrijke internationale uitgevers. Doel is de ontwikkelingslanden toegang te verlenen (free) tot wetenschappelijke tijdschriften. Meer dan 7500 bronnen zijn beschikbaar gesteld voor gezondheidszorginstellingen in meer dan 105 landen. Dit betekende dat ca 4800 instituten gratis toegang kregen en daardoor soms beter uitgerust bleken dan grote universiteiten in rijke landen.

Maar er lijken nu krimpscheuren te zijn ontstaan in deze internationale afspraken, die in principe tot 2015 werden gegarandeerd.

Vier grote uitgeverijen (Elsevier, Lippincott Williams & Wilkins, Springer, AAAS)  hebben hun aanbod ingetrokken voor Bangladesh. Dat zal betekenen dat het aantal open wetenschappelijke bronnen met 2500 tijdschriften afneemt. Geen gering aantal.

Een gevoelige stap achterwaarts voor de ontwikkelingslanden op het gebied van kwaliteitsliteratuur over gezondheidszorg en  volksgezondheidvraagstukken.

In een comment in de Lancet (Published online January 18, 2011 DOI:10.1016/S0140-6736(11)60067-6 wordt de uitgeverijen gevraagd hun beslissing te heroverwegen.

Kunnen wij hen helpen?

Het aantal open access tijdschriften groeit, maar dit staat nog steeds in de schaduw van het aantal dat het  WHO HINARI project omspant.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bibliotheek, gezondheidszorg, internet, Wetenschappelijk onderzoek