Categorie archief: klantgerichtheid

Shared decission making: samen beslissen over het behandelplan.

Dat een deel van de patiënten steeds mondiger wordt, daar zijn dienstverlener en patiënt het vast over eens. Het nieuwe fenomeen dat daaruit voortkomt, is Shared decision making (SDM). 
Gezamenlijk besluiten hoe het (vervolg) behandelplan er uit gaat zien.

Het is niet meer de dokter die (alleen) beslist.

Deels moet het tegemoet komen aan de zorgbehoefte van de patiënt. Deels mag het de zorg ook goedkoper /efficiënter maken. Evidence wordt nog gezocht. Vanuit de wetenschappelijke verenigingen worden zogeheten ‘Verstandige Keuzes’ geformuleerd. Dit zijn evidence based aanbevelingen waarmee artsen en patiënten samen beslissingen kunnen nemen over de best passende behandeling voor deze individuele patiënt. 

“De opzet van het nieuwe zorgstelsel was om patiënten nauwer te betrekken bij hun behandeling. De verwachting was dat de zorg hiervan beter en goedkoper zou worden. De zorg zou dan immers beter aansluiten bij de persoonlijke behoefte en voorkeuren. Er zou minder onnodige zorg worden geleverd.  

‘Samen Beslissen’ gaat uit van het principe dat als patiënten goed geïnformeerd worden door artsen, ze samen voor hun situatie de meest verstandige behandeloptie kunnen kiezen. Het kostenaspect van een behandeling is een factor die kan meewegen, als de kwaliteit van zorg maar niet in geding is. Eind 2013 vroeg de NPCF patiënten hun ervaringen met ‘samen beslissen’ te melden. 70% van de 8200 deelnemers geeft aan dat het voor hen belangrijk is dat ze samen met de arts tot een keuze komen, nog eens 28% wilde dat soms.

Afhankelijk van de individuele situatie kunnen artsen en patiënten in de spreekkamer met elkaar de behandelopties doornemen: opereren (vaak duurder en risicovoller) of toch nog even afwachten. Hoe de beslissing uitvalt, zal van geval tot geval verschillen, als de arts en de patiënt maar samen tot een goed afgewogen besluit komen.  

Maar de praktijk is weerbarstig. ‘De werkelijkheid blijft achter bij de verwachtingen’, constateert Braat, hoogleraar voortplantingsgeneeskunde. De onevenwichtige relatie tussen arts en patiënt vormt een hindernis voor Shared decision making. Er is een asymmetrie wat betreft kennis. En patiënten voelen zich vaak kwetsbaar en zijn angstig. Participatie is ook niet altijd mogelijk bij bepaalde acute behandelingen. Verder zitten er in het zorgstelsel financiële prikkels die artsen aanzetten tot behandelen, aldus Braat. ‘Doen levert artsen geld op, praten niet.’ (bron: Zorgvisie 11/09/14) 

Ook het AMC omarmt de Shared decission making gedachte. Prof. Dawn Stacey uit Ottawa zal op 22 mei 2014, tijdens de 16e editie van de Anna Reynvaanlezing dieper op de gedachte SDM ingaan: “de beste patiënt is een goed geïnformeerde patiënt vindt zij. Zij ziet hierbij een belangrijk rol voor de verpleegkundige. Zij kunnen patiënten helpen te begrijpen wat de impact is van de verschillende behandelmogelijkheden. Zij staan aan het bed en kunnen de patiënt beter voorlichten.

“De belangrijkste vaardigheid die verpleegkundigen daarvoor moeten hebben, is een kritisch beoordelingsvermogen en talent om ingewikkelde kennis eenvoudig te vertalen. Stacey: “Kritisch kijken naar onderzoek en je bewust zijn van de verschillende manieren om wetenschappelijke evidence met de patiënt te delen. Wees je daarbij bewust dat een patiënt niet zo op de hoogte is als jij.”

Weer anderen zijn de mening toegedaan dat zonder harde uitkomstcijfers de patiënt niet serieus kan meebeslissen. Zij vinden dat Shared decision making, gedeelde besluitvorming, te gemakkelijk wordt neergezet als een kwestie van beter en anders communiceren. Maar het is veel meer dan dat. Om een goede afweging te kunnen maken tussen dat wat men wil bereiken en welke schade er eventueel optreedt, is het nodig dat behandelrichtlijnen elke bewering uitwerken in “numbers needed to treat en numbers needed to harm”. Verder is het belangrijk dat kwaliteitsindicatoren geen perverse prikkel opleveren. (Bron: Medisch Contact 2014: 67:15 (10 april)

 En onlangs kwam ik een “kennis” tegen. Hoe gaat het?” Nou buiten een aantal kleine ongemakken, die vaak een grotere impact hebben op je welbevinden dan de ziekte zelf, wel redelijk. Maar garantie. Ja, eh nee die krijg je niet. Je mag/moet zelf beslissen. Ze geven een slagingspercentage en dan moet je kiezen wat je wilt. Het leek mij een beperkte ‘sharing”.

De beslissing lag toch echt bij haarzelf en ja wat moet je kiezen. Man en kinderen zeggen doorvechten, doen. Maar ja het ging wel goed, maar als ze nou niet aan die chemo was begonnen, had het dan zoveel slechter met haar gegaan. Chemo is toch ook rommel in je lijf. 

Wie zal het zeggen. Het blijft een kwestie van kans berekenen.

 Overigens merkte ze op dat ze nooit geweten had dat ze zoveel (vage) kennissen had?

 Ik wens u allen beterschap.


 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, Arts, Dokter, Evidence based, Gezondheidsvaardigheden, klantgerichtheid, medisch handelen, Patientgerichtheid, verpleegkundige

Meer dan een leermomentje: Sterke verhalen uit het ziekenhuis.

Het Rathenau instituut geeft in het rapport: Sterke verhalen uit het ziekenhuis aan, dat ziekenhuizen meer werk moeten maken van sterke verhalen; ervaringsverhalen.

Hoe zorg je als ziekenhuis dat deze verhalen het borrelpraat stadium voorbij komen? Dat patiënten, cliënten daadwerkelijk hun bevindingen delen?  Hoeveel patiënten nemen echt de moeite als ze thuis zijn, vaak nog niet in prima conditie, om hun ziekenhuistory op papier of op de mail te zetten richting ziekenhuis. Op het moment dat je je weer fit voelt, denk je al gauw laat die reprimande of het compliment maar zitten. Je bent blij dat je weer tot de orde van de dag kunt overgaan.

Weg leermoment voor het ziekenhuis en leermoment voor de cliënt.

Kunnen moderne tools als apps prikkelen tot een ervaringswisselwerking tussen patiënt en ziekenhuis? Als ik op Twitter zoek wat er zoal over het AMC getwitterd wordt gaat het in 85 % van de gevallen om 112 meldingen of om oproepen om mee te kunnen rijden.

En eigenlijk vind ik dat de verhalen wel via een serieuzere uiting gewisseld mogen worden.

De: U maakt ons beter app van het MCH (Medisch Centrum Haaglanden) lijkt mij een prima tool. Er is ook een prima instructie filmpje bij.


Goede ideeën: hoe we cliënten op een sympathieke manier kunnen verleiden of geleiden tot het delen van hun verhaal zijn van harte welkom.

Geef uw reactie:


 

 

Over het Rathenau rapport

Ziekenhuizen moeten actief ervaringsverhalen van patiënten verzamelen, deze kunnen helpen om de kwaliteit van zorg te verbeteren.
25/03/14-Rathenau.De zorg in ziekenhuizen kan aanzienlijk verbeteren als er meer structureel wordt geleerd van de ervaringsverhalen van patiënten. Ziekenhuizen zouden het actief verzamelen van deze verhalen moeten inbedden in de kwaliteitszorg, om er systematisch van te kunnen leren. Dit concludeert het Rathenau Instituut in het rapport ‘Sterke Verhalen uit het Ziekenhuis’. Leren van patiëntenverhalen moet een belangrijk onderdeel van het beleid van ziekenhuizen worden. Dit onderzoek laat zien dat het voor patiënten niet altijd makkelijk is om hun stem te laten horen. Mensen zijn vaak helemaal niet zo mondig in het ziekenhuis. De onverwachte confrontatie met ziekte maakt dat mensen angstig zijn en niet altijd goed weten hoe zij zich op moeten stellen als patiënt en wat ze kunnen vragen of zeggen. Patiënten hebben bovendien een kennisachterstand ten opzichte van artsen. Ziekenhuizen zijn complexe, technologische organisaties die voor patiënten moeilijk te doorgronden zijn. Tegelijkertijd voelen veel patiënten een sterke behoefte om zelf regie te voeren over de zorg die zij krijgen. Bovendien ervaren patiënten dat zij deze regie ook moeten nemen. Zij willen of durven de verantwoordelijkheid voor de zorg niet alleen aan het ziekenhuis over te laten. Het blijkt vaak ook nodig om mondig te zijn in het ziekenhuis, om bijvoorbeeld fouten te voorkomen.  Rapport ->


 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, Gezondheidsvaardigheden, klantgerichtheid, Patientgerichtheid, Patientveiligheid, Ziekenhuizen

De AMC hospitality app, is een gastheer/ vrouw met een menselijk gezicht.

“de hospitality app is geen navigatie app, maar een app die patiënt en student koppelt in “real life” “

 Het AMC start begin januari 2014 met een nieuwe patiëntgerichte service.

Het begeleiden van patiënten naar hun behandeling. Zo nodig worden ze van huis afgehaald door een taxi. Gebracht naar hun consult en als de patiënt/ cliënt het op prijs stelt kan de begeleider, een medisch student, aanwezig zijn bij het consult.

Twee horen meer als één. En welke (oudere) heer of dame wordt er nou niet graag onder de arm genomen door een jonge dokter.Weg stress, weg pijn.
De vraag is of er op deze manier ook onnodige behandelingen voorkomen kunnen worden. Of dat er een extra aantrekkingskracht vanuit gaat?

Het mes snijdt aan twee kanten denkt het AMC.
Patiënt wordt gerust gesteld en gastvrij ontvangen.
Voor de medisch student een eyeopener:  hoe het in de ziekenhuispraktijk nu werkelijk werkt.

De medisch student mag zich uitgedaagd voelen om op deze manier te proeven aan het medisch proces en de stress van de cliënt zien te voorkomen. Hun inlevingsgevoel voor de patiënt wordt geprikkeld. Hun kennis wordt in het consult getoetst en gevoed door de behandelaar, de ware dokter. Het wordt gezien als een must om een goede inlevende en behandelende dokter te worden. Horken worden in de ban gedaan.

De medische carrière krijgt een enorme boost !  

Leuker kunnen ze het toch niet maken daar bij het AMC!

 Wat wordt van de medisch student gevraagd:

  • een inzet van 5 uur per week
  • in het bezit zijn van een smartphone

Meer info via Facebook ->
Meer info via Twitter ->

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder AMC, klantgerichtheid, Patientgerichtheid, Ziekenhuizen

Het resultaat telt? Hoera de (kwetsbare) ouderen krijgen eindelijk aandacht!

Kwaliteitsindicatoren ziekenhuizen 2011. Kwetsbaar opstellen.

De Inspectie voor de gezondheidszorg richt haar aandacht de komende jaren in het bijzonder op kwetsbare ouderen. Veilige zorg voor kwetsbare ouderen.

Ondervoeding, decubitus, pijn, delier zijn situaties die de ouderen in een kwetsbare positie kunnen brengen. Vooral een (onverwachte) ziekenhuisopname kan een levendige oudere behoorlijk uit zijn evenwicht brengen.

De Inspectie stelt dat er teveel thema’s zijn die de kwaliteit van zorg raken, waardoor ziekenhuizen prioriteiten moeten stellen. De kwetsbare ouderen krijgen daardoor niet altijd de aandacht  die ze nodig hebben.

In samenspraak met de wetenschappelijke verenigingen zullen er specifieke kwaliteitsindicatoren worden opgesteld voor deze groep patiënten.

In de praktijk merk ik dat een polikliniek bezoek ook  belastend is voor ouderen. Het komt gelukkig niet tot een delier, maar het geeft wel stress en kost deze patienten en hun begeleiders veel energie. 

Meer empathie van de (paramedische) behandelaar, zou ook standaard moeten worden. Want maar al te vaak is de planning krap en de patënt niet meer zo vlot. Wederzijds geduld is dan een schone zaak.
En wordt er ook over nagedacht of een herhaalbezoek op de polikliniek bijvoorbeeld voor een glaucoompatient, standaard ieder halfjaar, kan worden opgerekt naar een jaarscontrole?Ofwel kan er ook een leeftijdsstaffel voor controlebezoeken worden opgesteld?

Dat geeft een besparing en ontlasting. Of zie ik dat verkeerd?

“De inspectie gebruikt de gegevens uit de basisset ziekenhuizen jaarlijks om risico’s binnen zorgprocessen in kaart te brengen en te verminderen . De inspectie beoordeelt op basis van de verkregen informatie welke risico’s of welke ziekenhuizen nadere aandacht behoeven. Omdat het om informatie gaat die indicatief is, worden eventuele handhavende maatregelen door de inspectie pas genomen ná nader onderzoek”.

Het resultaat telt ziekenhuizen 2011.
Den Haag: Inspectie voor de Volksgezondheid. jan 2013. 168 blz.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder klantgerichtheid, Patientgerichtheid, patientveiligeheid, Patientveiligheid, prestatieindicatoren, Ziekenhuizen

Ouderenmishandeling melden 088-1205050 !

Het zou onnodig moeten zijn, dat er een meldpunt ouderenmishandeling bestaat.

Op 15 juni 2011 heeft de staatssecretaris het Meldpunt Ouderenmishandeling in de zorg geopend bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) 088-1205050.

Eerder dit jaar heeft zij dit initiatief al aangekondigd via haar actieplan “Ouderen in veilige handen”.

Dat daar kennelijk het één en ander aan schort hebben we de laatste tijd meermaals kunnen lezen, maar het is toch erbarmelijk dat er kennelijk zoveel agressie is dat ook de oudere generatie wordt mishandeld en vernederd.

Ik geef toe het is niet altijd makkelijk om ouderen te verzorgen en te begeleiden, als jezelf een drukke baan en/of gezin hebt.  En ook “de oudjes”  zijn niet altijd lieverdjes.

Van hulpverleners wordt een respectvolle behandeling verwacht.

Steek je (te) korte lontje niet aan!

Kijk eens in je eigen hart, hoe zou jij  willen worden behandeld?

Ouderenmishandeling en kindermishandeling, taboe!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Kindermishandeling

Wet cliëntenrechten zorg – controversieel?

Cliënt: Een ieder die zorg vraagt of aan wie zorg wordt verleend!

Op 7 juni 2010 is het wetsvoorstel ~ Wet cliëntenrechten zorg  ~ aangeboden aan de tweede kamer.  Het al lang aangekondigde plan heeft in de loop der tijd al veel reacties opgeroepen.
Google geeft heel wat hits, sinds de presentatie van het wetsontwerp in 2009.

” Naast de praktische betekenis die het wetsvoorstel zal hebben voor de onderlinge verhouding tussen de zorgaanbieder en de cliënt, vormt het wetsvoorstel ook een symbolische markering van de omslag in het denken over de regie en de sturing van de zorg (ook wel aangeduid als paradigmashift). Zorgaanbieders, zorgverzekeraars en beleidsmakers moeten vanuit het perspectief van de cliënt de zorg inrichten en vormgeven”.

Gelukkig zijn kwaliteit van zorg en patiëntveiligheid al lang dé topics in ziekenhuisland. Een gastvrije dienstverlening staat hoog in het vaandel bij de ziekenhuizen. Disneyland! 

Gastvrijheid – gevoel van welbevinden.

Eigenlijk een oer oude ambitie of traditie, met een nieuw accent. Noem het hospitality en het bekt beter. Trouwens de patiënt van tegenwoordig is ook goed gebekt en een ideale gast. Over wat van een patient wordt verwacht t.a.v. een goed patiëntschap wordt niet gerept. Naar mijn idee zou enige regelgeving t.a.v. de bejegening door de patiënt richting hulpverlener ook niet mogen ontbreken. Welk ministerie durft die rechten te ontwerpen.

Eigenlijk is het allemaal zo vanzelfsprekend, goed hulpverlenerschap, goed patiëntschap, gastvrijheid of is dat oud ……  om dat als vanzelfsprekend te ervaren.

Er komen heel wat nieuwe regeltjes, dat is manifest.
Wie wordt er beter van? Gezond blijven,  daar hebben we meer aan!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder klantgerichtheid, patient, Patientgerichtheid, patientveiligeheid, Patientveiligheid, prestatieindicatoren, Professional, Ziekenhuizen

Transparanter kunnen we het niet maken ………inzage in mijn zorgnota’s dat juich ik toe!

Zorgverzekeraars zetten nota’s online. Lees ik in een online berichtje van Zorgvisie. Dit bericht is weer opgepikt uit het Algemeen dagblad. “Zorgverzekeraars willen klanten bewust maken van hun zorgkosten. Daarom zetten steeds meer verzekeraars doktersnota’s online. Dat vond het Algemeen Dagblad tijdens een rondgang langs zorgverzekeraars”.

Tot nu toe ben ik geen groot ver- gebruiker. Afkloppen, dat wil ik eigenlijk wel zo houden.  Toch  ontvang ik af en toe van mijn zorgverzekeraar(collectief) een kwartaalschrijven dat de huisarts is betaald, omdat ik bij hem sta ingeschreven.
De specificatie, die de zorgverzekeraar stuurt kan ik doorgaans niet echt  erg duidelijk vinden.  Eén nota, omdat ik een foto heb laten maken van een gekwetste vinger, dat valt te overzien en te checken.  Dan wordt 1 +  1 wel 2 . Maar ik vrees dat de echte veelgebruiker een totaaloverzicht ontbeert. Hoe hou je je eigen administratie van potten en pillen op orde, alle rekeningen gaan doorgaans rechtstreeks naar de zorgverzekeraar. Bovendien duurt het vaak een lange tijd, voordat de nota’s echt door zijn en je een afschrift krijgt. Wie weet dan nog of er 3 flesjes oogdruppels te veel door de zorgverzekeraar zijn betaald aan de apotheek? Op een belletje of dit nu wel klopt zit de zorgverzekeraar doorgaans ook niet te wachten. Pea nuts volgens hen.
Mijn verwachting is hoog gespannen wat betreft de online inzage, een soort Sesam open u! Transparantie dat is toch het credo in deze tijd.

Alleen jammer dat nog niet alle ouderen (doorgaans de veelgebruikers) een computer beheren/beheersen.

Schrijf hen een extra therapie voor, liefst ook een virusremmer!
De zorgverzekeraar zorgt voor de vergoeding, kijk maar online.
Transparanter kunnen we het niet maken ………………….

Was het maar zo simpel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ict, klantgerichtheid, Zonder categorie, zorgverzekering