Categorie archief: Web 2.0.

Rokershol – gokje wagen?

In cafe de Kachel, kachelen ze weer!?
Een mist is neergedaald op “Klinkende “wetgeving.
Bijzonder te zien hoe  uitgelaten de klanten van de Kachel hun (voorlopige )overwinning vieren. Ik weet nog wel dat  op een gegeven moment in de treinen, roken werd beperkt tot een enkele coupes.  De vaak schaarse vrije zitplaatsen, bevonden zich in dit rokershol en het liefst liet je die links liggen.  Dit  om niet compleet uitgerookt op je bestemming aan te komen.  Zo stel ik mij voor dat het in de Kachel nu ook rookt en ruikt.
Waarom die blijdschap?  Gaat het om het genot, of is het meer een complot  tegen de overheid.

Ik geef toe dat het lastig is om een “goede ” gewoonte te stoppen, misschien hier een tip voor degene die graag een gokje wagen.
In Amerika hebben ze daarvoor een web 2.0. toepassing ontwikkeld.

Via StickK kun je een contract sluiten, om je gedrag te veranderen.
Stoppen met roken, drinken, afvallen, alles waarbij je een stok achter de deur nodig hebt kun je via je  eigen inzet bereiken.
Het is een gokje wagen. het goede doel vaart er uiteindelijk wel bij.

stickK.com is an American Internet start-up company that enables users to make commitment contracts in order to reach their personal goals.

meer info: Betting on Health: BMJ 2009:338(16 May) 1173-1175.

BMJ News 13/07/09

Legal loophole sees hundreds of Dutch café escape smoking ban

The smoking ban in Dutch café and restaurants has been partially suspended after a second appeal court ruled that the law does not apply to small café that do not employ staff.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder behandelingsovereenkomst, Web 2.0.

Weblogs vormen waardevolle indirecte ondersteuning voor kenniswerkers

Wetenschappelijk bewezen: 
Het bijhouden van een weblog (met dank aan Spoetnik) is een zinvolle bezigheid voor kenniswerkers.

Lilia Efimova verdedigt op 22 juni 2009 haar proefschrift : 
Passion at work: blogging practices of knowledge workers

Zij betoogt “Weblogs hebben, net als andere vormen van sociale media, de potentie om onze manier van werken te veranderen”.  Het proefschrift beschrijft onderzoek naar “early adopters” van weblogs.  Het doel hierbij is om inzicht op te doen rond het introduceren van weblogs in kennisintensieve omgevingen.

Het onderzoek beschrijft de manier waarop kenniswerkers bloggen en de uitdagingen die opdoemen wanneer weblogs gebruikt worden in relatie tot werk.
Weblogs geschreven door kenniswerkers kunnen een waardevolle bijdrage leveren aan hun werkomgeving, mits ze met passie geschreven zijn en de juiste balans hebben van persoonlijke en zakelijke informatie. Een goed weblog verbindt mensen en geeft inzicht in werkprocessen en -progressie, stelt Efimova. “Kenniswerkers zijn lastig te managen omdat hun werk niet makkelijk meetbaar is. Daarvoor moet een passende omgeving gecreëerd worden en bloggen past daarin.”

Lastig te managen?
Vaak moeten kenniswerkers wel een beetje eigengereid zijn.
Kennis is macht wordt nog door velen aangegrepen, om geen kennis te delen.  Het uitvinden en het ontwikkelen van een eigen wiel is nog altijd iets dat men tot de eigen kunst wil verheffen.

De wielen zullen beter gaan draaien als we kennis in beweging zetten via bloggen, twitteren, linkedIn etc, etc., dan onstaat een vruchtbare wisselwerking aan ideeën en contacten.

Mijn weblog draait  lekker, alleen het kost soms een beetje (te) veel tijd!

Proefschrift:
Efimova, L. (2009). Passion at work: blogging practices of knowledge workers.  Enschede, Netherlands: Novay.
Universiteit Utrecht 22 juni 2009

1 reactie

Opgeslagen onder Bibliotheek, Spoetnik, Web 2.0., Wetenschappelijk onderzoek

Face-Facebook; cursus voor ouders

Tijdens de web 2.0 cursus Spoetnik is ook Facebook aan de orde gesteld. Ik moet zeggen dat ik het toen een beetje verre van mij heb gehouden.
Inmiddels lijkt het of je niet meer om Facebook heen kunt.  Je hebt de digibeten of diginietweten. Ouders hebben geen zicht op wat hun (minderjarige) kinderen via Facebook prijs geven.
Facebook, online sociaal netwerk, waarop de gebruikers een profiel kunnen aanmaken met hun persoonlijke gegevens. Oorspronkelijk voor Amerikaanse studenten ontworpen. Inmiddels  heeft het wereldwijd een omvang van bijna 150.000.000 gebruikers, waarvan 170.000 profielen uit Nederland.

“Stanford-wetenschapper BJ Fogg geeft les over en op Facebook voor studenten. Nu heeft hij een cursus ‘Facebook voor ouders‘ ontwikkeld,  omdat Facebook zo populair is  moeten ouders weten wat Facebook is,  zegt Fogg. Hij hoopt dat ze zelf ook lid worden en onderdeel gaan uitmaken van het vriendennetwerk van hun kinderen als die nog minderjarig zijn. Zo kunnen ze zien welke informatie hun kinderen openbaar maken en met wie ze bevriend zijn”. (NRC-woensdag 4 februari 2009 door Marie-José Klaver)

zie ook eerder Bidocblogberichten:

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ict, internet, privacy, Web 2.0.

Schrijf ik voor de baas of privé; Spoetniklanceringen.

Na met goed gevolg de Spoetnik web 2.0 cursus van de UBA te hebben afgerond, dacht ik een redelijke blogger te zijn geworden. In het NRC van 29/30 november 2008 las ik een artikel over “Digitale zeepkisten” van  Hidde Tangeman. Dat artikel bracht me enigszins aan het twijfelen. Ik ben dus één van de miljoen bloggers of/wel een “burgerjournalist”.
Ik probeer mijn bronnen te checken, enigszins evidence based mijn artikelen te staven, maar een blogger wordt nooit een echte journalist staat in de krant. Volgens de kenners blijven burgerjournalistieke hoogstandjes uit. Dan moet men toch echt eens het blog van mijn collega Laika (Laikablog) bekijken, maar ja dat is misschien niet zo hun onderwerp.

Dat er ook juridische valkuilen zijn voor de werknemer bij het gebruik van web 2.0. was ik mij tot voor kort niet bewust. Sinds ik op het spoor kwam van de afstudeerscriptie van Mieke Kreunen ‘Juridische valkuilen voor de Werknemer 2.0’. weet ik beter. Sinds die tijd valt mijn oog regelmatig op berichten in de krant over ontslag van bloggers, wegens onwelgevallige uitspraken over de baas, op hun blog en heeft mij toch aan het denken gezet.

Kreunen, die opgeleid is in het Nederlands Recht aan de Universiteit Utrecht in de richting arbeidsrecht en sociaal beleid met als aandachtspunten ICT, internet en communicatie & mediarecht, onderzocht hoe het er nou werkelijk voorstaat met de gevolgen van de ‘web presence’ op het werk en of de ‘werknemer 2.0’ zich moet bezinnen alvorens aan een weblog te beginnen.

Eigenlijk een aanrader voor de blogger, want een gewaarschuwd mens telt voor …. en komt zo niet voor het (ontslag)blok te staan. Wat me wel een beetje zorgen baart is dat ik het bloggen vanuit een bijscholing voor het werk heb geleerd. Opzet was te bekijken hoe je in de werksituatie gebruik kunt maken van de web 2.0 mogelijkheden. Moet ik nu harde afspraken met mijn werkgever maken.
(In de scripte staan ook bijzondere voorbeelden lees het kerstverhaal p. 19).

Het is moeilijk om een scheiding aan te brengen tussen een werkblog of hobbyblog. Je wilt het blog toch wat opleuken en gebruikt daardoor wel eens wat “spreektaal”.
Dat er allerlei voetangels kleven aan het bloggen, dat je wel op je woorden moet letten allereerst natuurlijk vanuit je eigen normen en waarden. Dat de baas ook meeleest of voorleest uit je blog is iets wat toch een beetje op de achtergrond zeurt.
Helaas is er tijdens de cursus geen aandacht besteed aan de etiquette. Al eens eerder heb ik trouwens geschreven over gedragregels voor medische weblogs. lees ook ->

Gut wat zou mijn baas er allemaal van vinden ?!
De scriptie maar eens goed bestuderen.

1 reactie

Opgeslagen onder Loopbaan, privacy, Spoetnik, Web 2.0.

Blogger gelijk een journalist?

Journalisten, bloggers en anderen die via de media deelnemen aan het publieke debat, krijgen recht op bronbescherming. De minister van Justitie heeft daartoe een wetsvoorstel voor advies naar deskundigen gestuurd. Doel is het verschoningsrecht van deze ‘beroepsgroep’ wettelijk vast te leggen.

Conceptwetsvoorstel 29-10-2008
Wijziging van het Wetboek van Strafvordering tot vastlegging van het recht op bronbescherming bij vrije nieuwsgaring (Wet bronbescherming in strafzaken) pdf

Enkele citaten uit het voorstel t.a.v. bloggers:”
‘dat bronbescherming aan de orde kan komen voor een ieder die een betekenisvolle bijdrage levert aan het publieke debat via alle media, maar dat dit impliceert dat degene die zo’n bijdrage levert dat ook moet doen op een wijze die in overeenstemming is met de verplichtingen en verantwoordelijkheden die aan de toekenning van dit recht zijn verbonden”.
‘Het Arbitragehof (thans het Grondwettelijk Hof) heeft de werking van deze bepaling uitgebreid tot een ieder die journalistieke activiteiten uitoefent. Hieronder vallen dus ook zogenaamde bloggers, indien deze op regelmatige tijdstippen nieuwsfeiten of opinies on line publiceren’.

De minister verkort de termijn van de gijzeling van iemand die zich ten onrechte vanwege een bijzonder ambt of beroep op zijn verschoningsrecht beroept. Dit geldt dus ook voor de van oudsher bekende geheimhouders: notaris, advocaat, arts en geestelijke. Vanwege de ingrijpende gevolgen moet sneller worden bekeken of de persoon in kwestie langer in gijzeling blijft. Er komt een herbeoordeling na zes dagen zowel voor de fase van het gerechtelijk vooronderzoek als voor het onderzoek op zitting”.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Arts, Web 2.0.

Zijn gedragsregels voor medische weblogs gewenst?

Bij de nieuwsberichten in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van deze week stond een aardig stukje over de privacy van medische weblogs. Een prima bericht voor een weblog.

Inderdaad nu het bloggen in populariteit toeneemt.: Medisch Contact, het NtVG maar ook bladen als BMJ en Jama doen het. Er worden steeds meer web 2.0 cursussen aangeboden. Niet alleen de arts wordt uitgedaagd, maar ook de patient. Nieuwsgaring alom via weblogs van allerlei signatuur. Met deze toename kan de privacy van patient en arts in gevaar komen. Hoe ver ga je om je eigen identiteit prijs te geven. Maar ook in hoever kun je gaan zonder de privacy te schenden. Bij F.Kievits en M.T.Adriaanse doet het de vraag rijzen of de privacy van de betrokkenen (patienten, artsen) wel altijd gewaarborgd blijft? Tara Lagu e.a. (University of Pennsylvania) heeft in 2006 op basis van het analyseren 271 medische weblogs geconcludeerd dat het een prima medium is om ervaringen uit te wisselen met collega’s en patienten, maar dat de privacy niet is gewaarborgd. Er ontbreken duidelijke gedragsregels over wat wel en niet aan de openbaarheid kan worden prijs gegeven. Wanneer geef je te veel identiteit prijs van je patient van je dokter. Ook de schrijverskwaliteiten kunnen van invloed zijn op de beeldvorming. Het onderzoek van Lagu kunt u nalezen in de Journal of General Internal Medicine (doi: 101007/s11606-008-0726-6).

Grote vraag wanneer komen de beroepsverenigingen of het NPCF met specifieke (gedrags)regels? Of tornen we toch maar liever niet aan de spontaniteit van een weblog. Een medium bij uitstek om de discussie gaande te houden.

zie F.Kievits en M.T.Adriaanse – NtvG 2008;152;(35-30 aug)

 

 

 

2 reacties

Opgeslagen onder Arts, gezondheidszorg, internet, patient, privacy, Web 2.0.

Gezondheid 2.0 – E-health: kansen voor de zorg.

E-health biedt grote kansen voor de zorg, maar de mogelijkheden van internettechnologie in de gezondheidszorg worden nog onvoldoende uitgebuit. Dat is de kern van het visiedocument ‘Gezondheid 2.0’ uitgegeven door de NPCF. Het visiedocument ‘Gezondheid 2.0. Toekomst en betekenis van e-health voor de zorgconsument’, verkent de rol die informatie- en communicatietechnologie – en in het bijzonder de internettechnologie – kan spelen bij de ondersteuning of verbetering van gezondheid en gezondheidszorg. Dit wordt e-health genoemd. De trend is dat patiënten steeds meer gebruik gaan maken van de middelen en toepassingen die het internet als platform biedt. Deze trend wordt wel aangeduid met de term ‘Gezondheid 2.0’, dit naar analogie van de term ‘Web 2.0’ waarmee de nieuwste fase in de internetontwikkelingen wordt bedoeld. Rapport NPCF  ->

Internet heeft een enorme vlucht genomen en ook diensten en toepassingen in de gezondheidszorg schieten als paddestoelen uit de grond. Er bestaat al een overvloed aan toepassingen die patiënten gebruiken. Een paar voorbeelden:

  • Enkele duizenden gezondheid-gerelateerde Hyves-groepen;
  • Patiënten kunnen in een persoonlijk diabetesdossier zoals Sugarstats.com bijhouden;
  • Bedrijven als Microsoft en Google bieden de mogelijkheid van een persoonlijk gezondheidsdossier op internet;
  • Patiënten kunnen ‘recensies’ schrijven en lezen over hun ervaringen bij hun ziekenhuisbezoek op de website www.consumentendezorg.nl.

zie ook:  blogbericht van 24/10/02  

1 reactie

Opgeslagen onder gezondheidszorg, internet, patient, Web 2.0.