Tagarchief: wetenschappelijke publikatie

Paard ontmoet spoken: Ghostwriting!

 
Al eerder heb ik op dit blog een bericht geplaatst over het (on)terecht claimen van auteursschap onder de titel:

Een gegeven paard niet in de bek kijken! Nader onderzoek blijft gewenst!

Plos Medicine start een debat over “Ghostwriting. ” 

“What should be done to tackle ghostwriting in the medical literature?
Plos Medicine 2009; 6;2(febr-online) e1000023”.

In dit geval concentreert zich het probleem voornamelijk op het inhuren van een auteur, die niet of minimaal heeft deelgenomen aan het onderzoek.

De opzet is een discussie aan te gaan en regels op te stellen om dit probleem te tackelen en de spoken te (ver)vangen.

In de deze week  on-line verschenen publicatie in Plos Medicine worden achtereenvolgens de gezichtspunten van een onderzoeker,  een editor/redacteur en van een auteur weergegeven t.o.v. deze vorm van misleiding.

Ook u wordt uitgenodigd aan de discussie deel te nemen.

Hier of daar?  Waar ziet u spoken?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder auteursschap, Wetenschappelijk onderzoek, Wetenschapsregistratie

Een gegeven paard niet in de bek kijken! Nader onderzoek blijft gewenst!

Auteurschap is voor de onderzoeker naar buiten toe het belangrijkste instrument om de resultaten van zijn/haar onderzoek wereldkundig te maken. Ook de kwaliteit wordt daaraan vaak afgemeten. De naam van het tijdschrift waarin wordt gepubliceerd en het aantal citaten verlenen de faam aan een onderzoeker.
Het is niet altijd eenvoudig om te bepalen wie wel of niet het auteurschap kan claimen.

Kan een informatiespecialist die een zeer uitgebreide zoekactie heeft geformuleerd en uitgevoerd in Pubmed c.s. een co-auteurschap claimen?
Vaak stellen informatiespecialisten zich in deze (te) bescheiden op.

Niet iedereen stelt zich zo bescheiden op.

Vandaar dat er internationale richtlijnen gelden voor manuscripten die bij biomedische tijdschriften worden ingediend. Deze richtlijnen zijn opgesteld door ‘International Committee of Medical Journals Editors’. Instellingen hebben daarnaast vaak ook eigen researchcodes vastgesteld. “Alle personen vermeld als auteur dienen te voldoen aan de kwalificaties voor auteurschap. Iedere auteur dient in voldoende mate aan het onderzoek te hebben deelgenomen om de verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor de inhoud van het artikel. De term auteurschap verwijst naar zowel enkel en eerste auteurschap als co-auteurschap.

Het toonaangevende tijdschrift The Lancet baseert zich ook op deze richtlijnen. Iedere auteur dient zijn handtekening te zetten voor het feit dat hij een substantiële bijdrage heeft geleverd aan het onderzoek, welke rechtvaardigt als auteur te worden vermeld. Naar aanleiding van de plaatsing van kritische kanttekeningen door de editors van the Lancet werd opnieuw aangetoond dat ondanks richtlijnen (researchcodes) zelfs de “senior” auteur (tevens hoofd van de afdeling) gewoon meewerkt aan misleiding. De verantwoordelijkheid van het artikel wijst hij af door zich te verschuilen achter het fenomeen “honorary of geschonken auteurschap.

In de researchcode van het AMC staat: “Het is daarom verstandig om vooraf een senior onderzoeker betrokken bij het onderzoek aan te wijzen die de beslissing neemt bij een probleem rond auteurschap”
Dan hoop je wel een integere senior te treffen!

Terecht verhaalt the Lancet over deze schertsvertoning – zie The role and responsibilities of coauthors  Lancet 2008:372(Sept6).p. 778.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder AMC, Bibliotheek, carriere, Evidence based, Wetenschapsregistratie